Trektocht door IJsland: deze 3 inzichten maakten de Laugavegur route life changing
De Laugavegur route in IJsland staat bekend als een van de mooiste wandeltochten wereldwijd. Je rolt van het éne natuurfenomeen in het andere. Steeds gecombineerd met prachtige panorama’s. Maar die krijg je niet cadeau. Want IJsland is een tough cookie om te verslaan met haar actieve zwavelpoelen, warme stoombronnen en zwarte lavastromen. Holistik’s Karlijn Visser liep de Laugavegur met The Iceland Trail en kwam zichzelf flink tegen. Ondanks het gepiep en gemekker had ze dit avontuur niet willen missen. Deze 3 inzichten deed ze op om daarna voor altijd in zichzelf te verankeren…
Trektocht door IJsland: deze 3 inzichten maakten de Laugavegur route life changing
Karlijn: ‘IJsland, ik ben je nog aan het processen. Niet één van je contrasten bleef onbelicht; hard & zacht, koud & warm, nietig & onoverwinnelijk en verbonden & volkomen alleen… Ik ervaarde ze van binnen en van buiten. Makkelijk was de Laugavegur trektocht van in totaal 54 km daarom allerminst, wel meer dan de moeite waard. Je liet me voelen dat ik leef en dat was de reden waarom ik – ver voorbij mijn weerstand – wist, ‘ik moet gaan’. Het zijn een paar zinnen die ik opschreef na deze indrukwekkende reis. De 3 inzichten die me het meest zijn bijgebleven uit de mythische bergen deel ik graag met je.
1. Vriendschap
Vriendin Marloes Teerenstra en ik kennen elkaar al jaren maar de deur bij elkaar plat lopen, daar kwam het niet van. Totdat IJsland aanklopte en die deur veranderde in een tentdoek met een rits. Het was dat Marloes mij tipte op deze reis en hoe leuk het zou zijn om ‘m samen te maken; 7 dagen IJsland waarvan 5 nachten slapen in een tent, nauwelijks douchen, 6 uur hiken per dag en afgesloten zijn van de bewoonde wereld. Poeh, avontuurlijk en heftig tegelijk. Maar stiekem exact waar mijn wat overwerkte geest behoefte aan had. Marloes is een ervaren avonturier. Je begrijpt dat ik zeker in IJsland graag bij haar in de buurt blijf. We gingen op pad. Samen de tent opzetten en afbreken, ongesteld zijn tijdens zo’n zware tocht en mij uit een ‘kou stuip’ trekken. We maakten een hoop emoties van elkaar mee.
Soms had de een extra schouder nodig, de volgende dag de ander. De laatste avond dat we onze tent opzetten barstte ik in huilen uit; We did it! Het waren tranen van trots en verdriet. Trots omdat ik me ergens doorheen heb geslagen terwijl ik eigenlijk wilde afhaken, verdriet omdat vanaf morgen alles weer anders zal zijn en ik net aan dit ‘nieuwe leven’ in de natuur begon te wennen. Inmiddels zijn mijn herinnering aan de snijdende kou en het slapen in een krakkemikkig tentje wat vervaagd. De hechte band die ik met Marloes heb opgebouwd is echter niet bij een herinnering gebleven. Het samen afzien en in een totaal andere omgeving zijn vormden de basis voor een levenslange vriendschap gebaseerd op vertrouwen, zorgzaamheid en inlevingsvermogen; alles wat je nodig hebt om de ruige landschappen van IJsland te trotseren.
2. Doorzettingsvermogen
Ik leerde ooit bij de padvinderij; slecht weer bestaat niet, alleen slechte voorbereiding. ‘Nou ja, het zal wel’ dacht ik toen. Als het slecht weer is blijf ik sowieso mooi binnen. Die vlieger ging in IJsland niet op; lopen zul je! Een instelling waar ik vooral de eerste dagen aan moest wennen. Zelfs zo erg dat ik er over fantaseerde om me op te laten halen met een helikopter… De optelsom van 1) overnachten op de harde grond, 2) geen comfortabele plek hebben om me op te warmen en 3) niet weten wat voor verrassingen het weer nog meer in petto heeft kwam duidelijk uit op ‘wegwezen’!
Het bleef bij een fantasie, want niet lang daarna had ik het ritme van dit nieuwe leven te pakken. Mijn mentale weerbaarheid groeide met de dag. Waar ik me in het begin nog druk maakte om de zandkorrels in de tent, kon dit me op dag drie niks meer schelen. Net als een aantal dagen niet douchen. De trektocht zette me tegelijkertijd met beide benen op de grond. Ik realiseerde me hoe men zich vroeger te voet moest verplaatsten door dit magische maar heftige landschap, en hoeveel mensen in barre tijden van oorlog geen keus hebben om zo te vluchten naar een veiligere plek.
3. Zingeving vinden in ongemak
Het is niet voor niets dat mensen vasten, een periode in de woestijn doorbrengen of een Vipassana retraite doen. Door jezelf bewust van iets te onthouden voor een bepaalde periode, ontdek je uiteindelijk nieuwe gebieden in jezelf. Denk aan groei, heling, verbinding (met jezelf en de natuur) en met een beetje mazzel een onaantastbare bron van liefde. In mijn geval bracht het gebrek aan comfort me eerst behoorlijk uit balans. De uitdaging werd om mezelf wél te uiten – naar Marloes en een paar anderen -, zonder aanwezig te zijn als een negatief geladen brok lava, dat beter teruggegooid kon worden in de kolkende vulkaan. Dat lukte en luchtte op. Naarmate de dagen vorderden merkte ik dat ik me steeds meer over kon geven aan dit nieuwe wandel-, slaap en -eetritme en comfort in het discomfort ging vinden. Wonderlijk hoe snel de menselijke geest zich toch aanpast aan andere omstandigheden en er ter plekke het beste van weet te maken. Eenmaal terug in Nederland hoorde ik het liedje ‘De Weg’ van Stef Bos. Hij zingt onder andere ‘Je ziet meer langs een weg die je niet kent’. Precies de paden die we in IJsland hebben bewandeld. Ze staan symbool voor je levenspad; waarin het oversteken van een wilde rivier en het beklimmen van een steile berg je voor altijd achterlaten als een veranderd persoon, omdat je iets bent aangegaan met jezelf en hebt overwonnen.
“One day, the mountain that is in front of you will be so far behind you, it will barely be visible in the distance. But the person you become in learning to get over it? That will stay with you forever. And that is the point of the mountain.”
Boek The Iceland Trail
Het is een absolute aanrader om de Laugavegur route met een organisatie zoals The Iceland Trail te lopen. Je wordt opgehaald met een bus op de luchthaven van Reykjavik en een enthousiast team van ervaren gidsen begeleidt je de rest van de dagen. Verdwalen is bijna onmogelijk en een connectie met je (ongeveer 30) mede-wandelaars gegarandeerd. Daarnaast is er de optie om een foodpakket af te nemen en een tent, wandelstokken en slaapzak te huren bij de organisatie. Ik had een mooi gesprek met hoofdgids Daan Disseldorp over zijn werk en schreef het voor je op:
Wat maakt IJsland voor jou zo bijzonder?
Daan: ‘De natuur is uniek. Ik heb het geluk gehad dat ik veel heb kunnen reizen, en het is voor mij met niks te vergelijken. In IJsland kun je alle seizoenen op één dag mee maken. Dat maakt de natuur iedere keer verrassend.’
Waarom denk je dat iedereen een keer in zijn leven zo’n trail zou moeten maken?
Daan: ‘In een trail als deze kom je dicht bij jezelf. Het is niet altijd even makkelijk en je zal er soms even doorheen zitten, maar hierdoor leer je jezelf juist goed kennen. Achteraf blijven mooie herinneringen en een trots gevoel over.’
Kun je een voor & na beschrijving maken van de groep; hoe deze op dag 1 aankomt en weg gaat op dag 7? Wat is er veranderd?
Daan: ‘Gedurende de week zie ik een verandering van groep naar team. Mensen leren elkaar goed kennen door de omstandigheden en zijn hierdoor erg begripvol en behulpzaam naar elkaar. De crew en ik worden in een korte tijd ook erg hecht met de groep, afscheid nemen blijft dan ook altijd moeilijk.’
Blijf op de hoogte van de nieuwe data via theicelandtrail.com.




