Trendwatchers leggen uit: dit is hoe de digitale wereld ons preutser maakt dan ooit

De afgelopen twee jaar deden trendwatchers Mabel Nummerdor en Jeanneke Scholtens onderzoek naar de toekomst van seks en liefde. Hun – behoorlijk spraakmakende  – bevindingen schreven ze op het boek Holy Fuck: op expeditie naar de toekomst van seks. Speciaal voor Holistik schrijven Mabel en Jeanneke de komende maanden over onderwerpen die te denken geven. Te beginnen met een trend die de komende vijf jaar aan kracht toeneemt: Nieuwe Preutsheid. Want waarom generen we ons tegenwoordig voor bloot in de kleedkamer terwijl topless zonnen nog niet zo lang geleden no big deal was?

Trendwatchers leggen uit: dit is hoe de digitale wereld ons preutser maakt dan ooit

Mabel: “Een tijd geleden moest is ik noodgedwongen van sportschool wisselen. Vraag me niet precies waarom, maar ik verliet mijn gezellige iets gedateerde, maar over-een-zwembad-beschikkende-clubhuis voor een uber hippe gym, waar mijn status plotsklaps een duikvlucht nam van gemiddeld getrainde midlife milf, naar hoogbejaarde crossfit ramp. Toch was dat niet hetgeen wat mij het meeste dwarszat: In mijn oude clubhuis was het in de dameskleedkamer altijd een kakofonie van diversiteit waar sisterhood iedereen bloot of half ontkleed rondliep op zoek naar een föhn, douche of kluisje. In mijn nieuwe habitat waren alle lijven in de kleedkamer even afgetraind en prachtig, maar denk maar niet dat er ook maar één vierkante centimeter huid getoond wordt. Verscholen achter handdoeken en verhullende poses is er van sisterhood geen enkele sprake. Ik informeerde naar de status van naaktheid bij de jongens, maar ook daar, zo werd mij medegedeeld, viel niet veel bloot meer te aanschouwen.

Bron van nieuwe preutsheid

Er kwamen verontwaardigde discussies vanuit voetbal- en andere sportclubs over het fenomeen; douchen met je onderbroek aan. Aanvankelijk werd de verwijtende vinger in de richting van religie gewezen, maar de trend van Nieuwe Preutsheid kent in werkelijkheid een heel andere bron. Namelijk die van de digitale wereld: alles wat jij van jezelf toont kan ten allen tijde worden gefotografeerd of gefilmd. Dat vraagt om een groter bewustzijn, want wie weet wanneer en waar dat soort beelden weer opduiken. De trends die wij signaleerden in ons onderzoek naar de toekomst van seks, spreken elkaar de komende vijf jaar behoorlijk tegen. Vandaar dat wij het tijdperk waarin we nu leven beschrijven als het ‘Tijdperk van Sekstremisme’. De trend ‘Nieuw Victoriaans’ of de Nieuwe Preutsheid maakt onderdeel uit van die tegenstelling.

Maar wat doet die trend nu eigenlijk met ons, met wie we zijn en hoe we onszelf tot ons lichaam verhouden? Ik ben zelf opgegroeid in de jaren tachtig in de periode waarin alle stranden van Zeeland tot Den Helder, bevolkt waren met topless borsten, in iedere denkbare leeftijdscategorie en formaat. Uiteraard over smaak valt niet te twisten, maar de vrijheid en openheid rondom al die uiteenlopende exemplaren, waren eigenlijk heel troostend. Iedereen mocht er zijn, net als in die kleedkamer op de kneuterige sportschool. Alle discussies en trends rondom data privacy, zijn wat dat betreft heel ontluisterend, ze zijn (misschien soms wel terecht) gebaseerd op een universeel wantrouwen. Wantrouwen is de basis voor het ontstaan van de Nieuwe Preutsheid, waarin we ons wapenen tegen de mogelijkheid dat een ander (in welke vorm dan ook) misbruik maakt van je naakte kwetsbaarheid.

Vrees voor onthulde imperfectie

Wij vragen vragen ons echt af hoe we er nu voor kunnen zorgen, dat in de toekomst dat vertrouwen terugkeert. Want hoe wonderlijk is het dat hetgeen wat ons als mensen bindt, nog steeds tot schaamte leidt? Schaamte dat dat lijf niet goed genoeg is, dat leeftijd zich toont of de lijflijke souvenirs van een zwangerschap naar de oppervlakte kruipen, dat een vergeten scheersessie je degradeert. Het is uiteraard die imperfectie waarvan we vrezen dat ze onthuld wordt.

Hoe bloot durf jij te zijn?

Hoe ga jij daar mee om, ben jij voorzichtiger geworden met je eigen bloot? Loop jij nog wel eens in je blote kont door het huis te dansen, of heb je recent in een stout ogenblik met vrienden en vriendinnen geskinny-dipt? Helemaal bloot is naast het nemen van een douche of het bedrijven van de liefde voor veel mensen geen dagelijkse staat van zijn meer. Maar één zijn met je lijf, al is het binnen de muren van je eigen veilige huis, is heilzaam en liefdevol. En open en bloot zijn in het bijzijn van anderen een teken van medemenselijkheid, want zolang ik mijzelf  met al mijn mankementen bloot toon zeg ik impliciet, jij bent ook okay! Gelukkig kent deze preutsheid langzaamaan een tegentrend. In Parijs is nog niet zo lang geleden een restaurant geopend waar je naakt kan dineren. We roepen om onbewerkt eten en om onbewerkte foto’s, nu nog de stap terug naar het tonen van ons onbewerkte lijf. Op TV wordt er steeds vaker naakt gedate: what you see is what you get… Wellicht dat we over een jaar of tien ook weer gezusterlijk onder open douches het sportzweet van ons af kunnen spoelen, laten we tot die tijd vooral niet vergeten hoe we allemaal geboren zijn: poedelnaakt en prachtig!” Kijk voor meer info over Mabel en haar boek op holyfck.nl.