Heilige seksualiteit: de liefdeskracht van Maria Magdalena

Wat als seksualiteit niet alleen draait om verlangen en genot, maar ook een spirituele krachtbron kan zijn? Schrijver Geert Kimpen onderzoekt die gedachte in zijn roman Ik, Maria Magdalena. Tijdens het schrijven stemde hij zich af op de energie van Maria Magdalena en ontving hij teksten en boodschappen die hij aan haar toeschrijft. In onderstaande tekst is Maria Magdalena dan ook de ik-persoon die aan het woord is. Vanuit haar perspectief gaat het over heilige seksualiteit, de verbinding met Jezus en de kracht die ontstaat wanneer liefde, autonomie en seksualiteit samenkomen.

Heilige seksualiteit: de liefdeskracht van Maria Magdalena

Fragmenten uit ‘Ik, Maria Magdalena’:

“Al die tijd was ik bij hem. Bij elk verhaal dat nu nog naverteld wordt, elke preek, elk wonder, elk mirakel, zijn zegetocht door het Beloofde Land waarin we steeds door meer mensen gevolgd werden. Mensen die alles achterlieten om in onze nabijheid te zijn. Om ons te zien, te horen, te voelen, alleen maar in onze buurt te zijn. Maar ook in zijn donkere momenten was ik bij hem. De nacht voor we wisten dat hij zou sterven. Bij het proces waar hij weigerde zichzelf te verdedigen en mij de mond werd gesnoerd. Zijn martelgang met het kruis door de straten van Jeruzalem, toen hij vastgespijkerd werd, het kruis met zijn prachtige lichaam werd rechtgetrokken, door zijn zij doorboord werd, ze hem eraf haalden, we zijn lichaam verzorgden en zalfden, het in de tombe legden, en toen hij weer opstond uit de doden. Elk moment was ik bij hem. Samen activeerden we die enorme magnetische liefdeskracht die ons onsterfelijk maakte. Een vloedgolf van licht en liefde die nog steeds doorgaat, 2000 jaar later, nog steeds mensen ten diepste in hun hart raakt. Die vloedgolf die anders werd uitgelegd, waarover gediscussieerd en gevochten werd, oorlogen om werden gevoerd, maar daaronder altijd krachtig genoeg bleef om harten te openen.

Heilige seksualiteit als krachtbron

Elke nacht brachten we samen door. We hadden die nachten nodig om onze lichtlichamen op te laden. Elke nacht verhoogden we onze magnetische kracht. De negatieve en de positieve pool, het mannelijke en het vrouwelijke dat wanneer het correct wordt samengevoegd elektriciteit veroorzaakt, een atoomexplosie aan energie. Heilige seksualiteit was onze krachtbron. Daardoor werden we onvermoeibaar, vergrootte steeds onze invloed en onze boodschap, kwamen er meer en meer mensen die onweerstaanbaar werden aangetrokken. Daarin vonden we onze inspiratie, onze woorden, onze boodschappen. Het was mediteren op het hoogste trillingsniveau. Onze slaapplaats verlichtte soms van de intensiteit. We voelden hoe we glanzend werden, hoe ons lichtlichaam schitterde als een samengestelde zon. Het was een kernfusie. Dat was de boodschap die ik vertelde. Dat was het verhaal dat ik deelde met de vrouwen. Dat was wat ik hen leerde, want het geheim ervan ligt in ons bekken. Wij moesten het initiatief nemen. Wij moesten die kracht en openheid in onszelf creëren, zodat we onze mannen daarin konden inwijden. Zodat zij ons op onze beurt konden initiëren in hun mannelijke kracht, ons van daaruit konden optillen en dragen, vullen, en wij het kanaal werden dat volstroomde met licht en liefde.

Eerst heel worden in jezelf

Maar voor wij een man in onze heiligste tempel konden toelaten, moest hij zelf eerst zijn werk gedaan hebben. Hij moest zich bevrijd hebben van zijn schaamte. Bevrijd hebben van zijn schuldgevoel. Hij moest zijn wonden zelf geheeld hebben. Hij moest zijn lingam uitbranden en uitzuiveren tot het een prachtig instrument geworden was. Hij moest de seksualiteit met zichzelf ontdekt hebben. Van zichzelf zijn gaan houden. Zichzelf het grootste genot moeten kunnen geven, zonder behoeftig te zijn, zonder de nood zich te ledigen en laven bij een vrouw, maar vervuld kunnen worden van zichzelf als een koning, zijn goddelijkheid omhelzen, en te weten, te voelen en uit te dragen dat hij goddelijk was. Daarom werden Jezus en ik als magneten naar elkaar getrokken. We hadden allebei ons innerlijk werk gedaan. We hadden allebei onszelf in onze totaliteit omhelsd en daar volledige vervulling in gevonden.

Omdat we niemand meer nodig hadden om volledig te zijn in onszelf, konden we bij elkaar komen. Het was werken om die zuiverheid te behouden. We waren mensen. We hadden emoties. We moesten intens verbinden en ook weer loslaten. We moesten autonoom blijven om enkel voor de goede reden en met de zuivere intentie bij elkaar te komen. Niet elkaar opzoeken om te komen halen vanuit behoeftigheid, maar bij elkaar komen om te geven. En hoe meer we elkaar gaven, hoe meer we van elkaar ontvingen. Hoe krachtiger we werden, hoe zuiverder onze boodschap werd. Hoe meer mensen wilden luisteren.

Seksualiteit als spirituele ervaring

We creëerden een magnetisch veld in ons liefdesspel. We reikten naar de sterren, onze orgasmes explodeerden doorheen de kosmos, onze harten werden zonnen. Soms stortte hij zijn zaad diep in mij als geschenk om mij geestelijk of lichamelijk te bevruchten, en soms hield hij het bij zich. Hij werd vervuld van zijn eigen lichaamsenergie, waardoor hij nog krachtiger werd, explodeerde in zichzelf en daar mij ook mee vervulde. Mijn orgasmes waren golven die steeds hoger en heftiger werden, die door mij heen rolden, die mij deden zweven, in andere werkelijkheden deden belanden. Ze waren puur, zuiver genot waarbij ik volgestort werd met liefde die ik in overvloed kon verspreiden.

Het vervulde mij in mijn totaliteit. Van diep in mijn vagina tot in de volheid van mijn hart, tot in mijn derde oog dat als een ster ging schijnen en het hemelgewelf en mijzelf verlichtte. De kracht van zijn impact en zijn woorden lag in ons samenzijn. Daarin werd hij onbevreesd en steeds helderder en zuiverder in zijn boodschap. Zijn boodschap ging voorbij zijn woorden. Vele mensen verstonden niet eens wat hij zei, woordelijk, maar ze voelden het door naar hem te kijken. Zijn glanzende gelaat betoverde hen, ze hingen aan zijn lippen. Ze lieten hun hart volstromen met zijn liefde, die hij in de nacht van mij ontvangen en met mij gedeeld had.

De kracht van het vrouwelijke bekken

Ook de vrouwen werden vervuld door mijn boodschap, door mijn pleidooi hun schoten te openen, hun seksualiteit te omhelzen. Niet langer bang te zijn voor die explosieve levenskracht die het grootste wonder van al tot stand brengt: nieuw leven. Nieuw leven in elke betekenis. Niet alleen in een kind. Maar in alles wat uit liefde gemanifesteerd mocht worden. Tot en met de onsterfelijkheid toe. Dat is waar hij ons in voorging toen hij zich liet kruisigen, in zijn onwrikbare geloof dat wie leeft vanuit zijn bekken, wie zijn lichtlichaam op volle sterkte ontwikkeld heeft en de liefdesenergie in elke vezel heeft opgenomen, niet kan sterven. Die energie is eeuwig, en deint over ruimte en tijd. Het is de reden dat niet alleen zijn boodschap, maar ook de mijne nog steeds springlevend is en steeds nieuwe mensen blijft aantrekken en magnetiseert.

Een boodschap die volgens haar nooit verdween

Ook al werden mijn woorden, mijn daden, mijn handelingen, mijn mirakelen al snel na zijn dood weggesneden uit de verhalen, ze resoneren nog steeds in de bekkens van vrouwen. Zij verlangen naar mij, al weten ze niet precies waarom. Al weten ze niet precies wat ik hen te vertellen heb, ze voelen het. Op een heel ander level, op de vrouwelijke manier die weet vanuit voelen, vanuit contact maken met zichzelf. Die roep wordt alleen maar sterker. Ondanks dat mijn hele wezen werd verkracht, gemanipuleerd, in een slecht daglicht werd gesteld, werd geminimaliseerd, verbannen, verscheurd, verzwegen, hebben ze nooit mijn boodschap kunnen uitbannen. Ze werd er alleen maar op subtiele vrouwelijke wijze krachtiger door. Massaal ontwaken vrouwen die mij voelen, die door mij geroepen worden, die mij horen, die troost en inspiratie in mij vinden. Elk op hun eigen manier. Geen enkel van mijn geschriften is aan hen overgedragen, geen enkel van mijn woorden bewaard gebleven. Maar dat belette niet dat mijn boodschap klaar en duidelijk klinkt en zij dit weten zonder woorden. Nu voel ik ook de drang om mijn verhaal te vertellen. Om mezelf te rehabiliteren en mijn plek in te nemen, omdat mijn tijd en de tijd van de vrouw gekomen is.

‘Deze vrouwen hebben geen man meer nodig’

De vrouwen weten het al veel langer. Ze vieren mij, ontdekken mij, voelen mij, transformeren doorheen mij en ze worden steeds krachtiger, voller, sensueler en bevrijder. Maar nu moeten mannen ontwaken voor mijn boodschap. Deze ontwaakte vrouwen nemen geen genoegen met mannen die de schaduwkanten in zichzelf niet onderzoeken. Met mannen die de ingesleten patronen niet durven te onderzoeken en te vernieuwen. Die niet zichzelf tot een goddelijk wezen durven te ontwikkelen om naast haar te kunnen staan. Deze vrouwen hebben geen man meer nodig. Ze zijn heel in zichzelf. Ze zijn totaal tevreden met wie ze zijn, ze eren hun eigen goddelijkheid, ze leven hun eigen seksualiteit, ze creëren en magnetiseren vanuit hun bekken en ze zijn op geen enkele manier geneigd tot een compromis. Het is niet dat ze niet van mannen houden, maar ze willen enkel een goddelijke man en geen halfbakken wezen. Daarom moeten mannen net zo goed als vrouwen naar mij luisteren als ze willen dat naast hen in bed nog steeds zo’n prachtig vrouwelijk schepsel ligt. Daarom laat ik jou als man het voelen, het ontwikkelen en transformeren, zodat jij het aan mannen en vrouwen vertellen kunt. En met name voor mannen de woorden vindt die hen in beweging brengen, via de woorden die ik je influister wanneer ik in de grootste intimiteit met jou praat in jouw bed.” Het boek “Ik, Maria Magdalena” is verkrijgbaar in de boekhandel en via www.geertkimpen.com.