Sommige muziek luister je niet alleen met je oren, maar voel je in je hele lichaam. De filmische, melancholische sound van HAEVN heeft dat effect. Met verstilde pianolijnen van Jorrit Kleijnen en de kwetsbare stem van Marijn van der Meer maakt dit bevriende duo al tien jaar muziek die troost. Hun nummers vormen voor velen de soundtrack van betekenisvolle momenten in het leven: van bruiloften tot afscheidsceremonies, en van persoonlijke keerpunten tot momenten waarop woorden tekortschieten. Die emotionele gelaagdheid hoor je ook terug op hun nieuwste album Symphonic Tales II. Wij gingen met de mannen in gesprek. 

HAEVN over de helende kracht van muziek: “We troosten eigenlijk onszelf”

Wat begon als een intuïtieve samenwerking tussen componist en producer Jorrit en singer-songwriter Marijn groeide uit tot een van de meest geliefde acts van Nederland. De afgelopen jaren speelde HAEVN uitverkochte shows in onder meer Carré, Paradiso en TivoliVredenburg. Ze stonden op festivals als Lowlands, Pinkpop en gaven twee jubileumconcerten in AFAS Live met een groots symfonisch orkest. Toch begint hun muziek nog altijd vanuit hetzelfde vertrekpunt: gevoel. Voor Jorrit ontstaat een nummer vaak vanuit een emotie die hij moeilijk onder woorden kan brengen. “Eigenlijk heb ik permanent buikpijn, tot de muziek zo klinkt als in mijn hoofd zit. Dan vind ik ultieme rust en een gevoel van geluk,” vertelt hij. Marijn ziet muziek juist als een universele taal: iets wat heel persoonlijk ontstaat, maar uiteindelijk betekenis kan krijgen in het leven van iemand anders. Misschien is dat precies waarom de muziek van HAEVN zoveel mensen raakt.

Hoe is HAEVN ontstaan?

Jorrit: “Het begon heel intuïtief tien jaar geleden, zonder plan. Als twee muzikale vrienden die elkaar net hadden leren kennen en direct resoneerden. We wilden muziek maken die we zelf misten: filmisch, emotioneel en eerlijk. Vanuit dat gevoel zijn we muziek gaan maken en dat doen we nog steeds.”

Jullie zijn goede vrienden; waarin verschillen jullie en waarin vullen jullie elkaar aan?

Marijn: “Ik leef en werk vrij teruggetrokken, veel in de natuur. Daar vind ik rust en ontstaan teksten vaak bijna vanzelf. Ik ben misschien wat meer naar binnen gericht, zoekend naar betekenis en nuance.”
Jorrit: “Ik ben juist ondernemend en naar buiten gericht. Ik krijg energie van nieuwe ideeën, samenwerkingen en het bouwen aan het grotere geheel rondom de muziek. Mijn leven in Portugal geeft me ook veel vrijheid en perspectief. Dat contrast werkt. Marijn brengt de verstilling en de poëzie, ik de energie. We vullen elkaar aan in hoe we naar muziek kijken, maar delen hetzelfde gevoel voor sfeer. We hebben gewoon precies dezelfde smaak. Daardoor versterken we elkaar zonder elkaar te hoeven veranderen.”

Marijn, hoe ontstaan de teksten van jullie nummers?

Marijn: “Teksten ontstaan vaak intuïtief en vanuit het onderbewuste. Soms vanuit een herinnering, soms vanuit een gevoel dat ik nog niet helemaal begrijp. Wat ik mooi vind, is dat een tekst niet alles hoeft uit te leggen. Muziek mag iets openlaten. Daar ontstaat ruimte voor de luisteraar om er zijn of haar eigen verhaal in te vinden.”

Wat maakt volgens jullie dat jullie muziek zoveel mensen raakt?

Jorrit: “We beginnen altijd bij dat onderbewuste stuk. Raakt het? Geeft het me een gevoel in mijn buik of wil ik ervan bewegen? De emotionele kern van een nummer moet kloppen voordat we verdergaan. Als je honderd procent authentiek muziek maakt voor jezelf, in plaats van vanuit ‘wat zouden mensen willen horen?’, dan gaat een ander dat ook voelen. Ik ben vooral trots op onze veelzijdigheid. Als je naar een concert van HAEVN gaat, word je getrakteerd op muziek die je laat dansen, een emotionele ballad, minimal music, neoklassiek en wereldmuziek. Het combineren van al die elementen vind ik fantastisch.”
Marijn: “We maken het in eerste instantie voor onszelf. Niet met een publiek in gedachten. Juist daardoor blijft het puur. Voor ons kan muziek iets zeggen wat met woorden niet lukt. Het raakt een laag die moeilijk uit te leggen is, maar wel herkenbaar voelt. Ik denk dat mensen zich daarin herkennen.”

Hoe is het om muziek te maken die een rol speelt op wezenlijke momenten in iemands leven?

Marijn: “Dat blijft heel bijzonder. Als mensen na een show vertellen dat een nummer op hun bruiloft of tijdens een afscheid is gebruikt, voel je hoe diep muziek kan gaan. We zien het als het grootste compliment dat we kunnen krijgen. Je maakt muziek om zelf dingen te verwerken, die vervolgens de soundtrack van het leven van een ander vormen. Dat is een grote eer.”

Jullie bestaan tien jaar. Hoe vinden jullie elkaar terug als het leven uitdagend is?

Jorrit: “Je kunt natuurlijk nooit echt terug naar de onbevangenheid waarin we de eerste nummers maakten. Maar we gaan wel steeds terug naar de basis: ruimte creëren. Zowel fysiek als mentaal. Een plek waar je weer kunt voelen waarom je ooit bent begonnen.”
Marijn: “En accepteren dat creativiteit in fases komt. Soms is er veel, soms minder. We hebben geleerd om dan niet in weerstand te schieten”
Jorrit: “Daarnaast geven we elkaar veel vrijheid. We leven op verschillende plekken rustig in de natuur en nemen die ervaringen weer mee de muziek in. Daardoor blijft het levend. Ik vind het bovendien belangrijk om samen te werken met verschillende mensen. Verandering van spijs doet eten, en dat kan prima samengaan met loyaliteit naar elkaar. Juist als je ruimte maakt voor anderen in je creatieve veld, kan er iets nieuws ontstaan.”

Hebben jullie nog een laatste wijze raad?

“We lazen laatst deze quote en beseften ons dat we dit de afgelopen tien jaar op onze eigen manier hebben gedaan — en zullen blijven doen: ‘Always go a little further into the water than you feel you’re capable of being in. Go a little bit out of your depth, and when you don’t feel that your feet are quite touching the bottom, you’re just about in the right place to do something exciting.’

Ervaar HAEVN via:

• Spotify en YouTube
• Live dit jaar op Pinkpop of November en December in Utrecht, Eindhoven, Den Haag, Groningen en Enschede. Tickets via haevnmusic.com/concerts
• Nieuwe album: Symphonic Tales II

Foto credits: Hessel Stuut